Nawigacja

Pamiętamy

IPN BU 1467/168

Przekazujący: Justyna Gołowaczyk

W trakcie porządkowania spuścizny po swoim niedawno zmarłym ojcu, Pani Justyna Gołowaczyk odnalazła dokumenty i fotografie dziadka Czesława Zielińskiego zamordowanego w Katyniu.

Czesław Zieliński urodził się 1 września 1903 roku w Turku. W latach 1924-1931 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Warszawie i po pomyślnym zdaniu egzaminów otrzymał stopień lekarza. Był podporucznikiem rezerwy Lekarzem Pogotowia ratunkowego w Łodzi, od 1938 r. dyrektorem Kliniki Neurologicznej w Poznaniu.

Brał udział w wojnie obronnej  1939 r., został aresztowany i wywieziony na terytorium ZSRR.

Ostatnia wiadomość jaką otrzymała od niego żona Maria pochodziła z 30 listopada 1939 r. Z listu wynikało, że Czesław Zieliński był internowany w obozie w Kozielsku, gdzie praktykował w laboratorium chirurgicznym. Tęsknił za rodziną, niepokoił się o jej losy. Jerzy – syn Czesława po latach wspominał, że jeden z współwięźniów, poinformował jego matkę, że prawdopodobnie Czesław nie żyje. Tenże współwięzień zaniepokojony tajemniczymi transportami oficerów namawiał go do ucieczki, ale Zieliński uznał, że  jako lekarz  jest zobowiązany do końca udzielać  pomocy potrzebującym i nie może zostawić rannych podopiecznych wymagających interwencji medycznej.

W trakcie prac ekshumacyjnych Komisji Polskiego Czerwonego Krzyża przeprowadzonych w zbiorowych grobach w lesie pod Katyniem znaleziono dokumenty należące do Czesława Zielińskiego i 9 grudnia 1989 r. został on oficjalnie uznany przez Zarząd Stowarzyszenia „Katyń” za zamordowanego.